دو تا تیتر با حال
87/02/26
چند ماه پیش مبلغ 350 تومن پول رایج این مملکتو حواله روزنامه ای کردم
تا ببینم آیا این تیتر بزرگی که زده صحت داره یا نه
ولله که ما زنها هم حق کار کردن داریم.همه استخدامها مخصوص جنس مذکر بود
و یکی دوتایی واسه تنوع مخصوص جنس مونث،خوبه که تا همین الانو همین ثانیه
اکثر قشر تحصیل کرده مملکتم جنس مونث تشکیل میدن.حالا از اینا گذشته تو این
روزنامه یه تیتر دیگه بود که واقعا واسم جالب بود.تیتری با عنوان
اولش با خوندن این موضوع ناراحت شدمو به خودم گفتم پس منه وبلاگ نویس،
اونم وبلاگ نویسی به این معتبری بعد از سال 2010 چی کار کنم؟؟؟!!!
ولی بعدش به این نتیجه رسیدم که واقعا هم اگه این اتفاق بیفته خیلی هم بهتره،چون به
نظر من از اون روزی که پای اینترنتو،دنیای مجازیو،به خصوص این چت کردن تو
زندگی ما انسانها به خصوص ایرانیها باز شده،باعث شده که عواطف و محبت رنگ
و روی اصلیشو ببازه و یه جورایی محبت و دوست داشتن مجازی و زود گذر بین
آدمها (اعم از پیر و جوون)به وجود بیاد.تو این زمونه کم از عشق و محبتهای دروغی
تو دنیای واقعی شنیده بودیم که دیگه جدیدا هم مجازیشو داریم مشاهده میکنیم.
بعضی وقتها میگم زمون قدیم،زمون پدر بزرگ و مادر بزرگهامون،چه قدر خوب بود.
نه اینترنتی بود نه چتی و نه دروغهای بیخودی و الکی که تو همین چتها گفته میشه.
همه با هم صادقانه و بی ریا صحبت میکردن،نه از طریق یه صفحه کلید و نوشتن یه
مشت دروغهایی که نمیدونم از کجا گیر میارنو به طرفشون میزننو به اصطلاح یه
جورایی "خرش"میکنن و دیدنه همون چرندیات توی یه صفحه نمایش،حالا جالبترم
اینه که تو این دنیای مجازی افراد خیلی خیلی زود با هم صمیمی میشنو و بدون داشتن
هیچ شناختی یک دل نه صد دل عاشق همدیگه میشن.الانم که خدارو شکر تازگیا مد شده
اکثر جاهایی که عروسی دعوت میشیم موقع خوردن ولیمه عروسی از دهنه اینو اون
میشنویم که: میدونستین عروس و داماد همدیگرو تو نت پیدا کردن!!!
به نظر شما اون صافی و صداقتی که قدیم بود و زندگیها بر پایه همونها بر پا میشد
نمیرزه به این زندگیهایی که پایش تو نت و دنیای مجازیه؟؟؟
تازه معلومم نیست که طرفین بعد ار ازدواج باز هم دل از این دنیای مجازی میکنن یا نه
